Byłam w Tunezji i jeszcze pojadę

Wyprawa na Saharę to wspaniała przygoda i niezapomniane doznania. Warto to przeżyć. Polecam każdemu. Dopiero taki wyjazd ukazuje prawdziwą Tunezję. Jest to tylko namiastka, ale właśnie ta namiastka sprawia, że człowiek zakochuje się tym kraju i chętnie tu powraca. Bezkresne pustkowie, wyschnięte, słone jeziora, fata morgana, zielone, górzyste oazy, słodkie daktyle, berberyjskie domy skalne, wodospady, tradycje i kultura. Po takiej wyprawie człowiek zupełnie zmienia światopogląd. Nabiera dystansu do życia świata i codzienności. Pokornieje w obliczu potęgi natury i jej genialności.

Ale od początku.

Pobudka wcześnie rano. W zasadzie było jeszcze ciemno. Śniadanko, a właściwie lunch pakiet. Pakujemy się do jeepa i w drogę. Do jeepa weszło nas 7 osób. Ci na samym końcu mieli najciaśniej:)) ale to nieważne, bo widoki za oknem rekompensowały lekką niewygodę podróży. Pierwszą atrakcją było zwiedzanie amfiteatru El Jam z III w. p.n.e. Muszę przyznać, że nieźle się trzyma ta budowla jak na swój wiek:). Z najwyższych kondygnacji roztacza się wspaniały widok na okolicę i arenę amfiteatru. To prawdziwa perełka architektury. Spacerując w podziemiach, aż dreszcze przechodziły na myśl, że mordowano tu ku uciesze widzów niewinnych ludzi. Wygłodzone lwy, gladiatorzy, niewolnicy, chrześcijanie…  Robimy pamiątkowe zdjęcia, opuszczamy El Jam i ruszamy dalej w drogę. Kierujemy się do Gabes, a tam czeka na nas targowisko z przyprawami i tunezyjskimi wyrobami. Po drodze mijamy pseudo-sklepy mięsne. Dla Europejczyka to widok dość szokujący, gdy widzi przy drodze świeżo zarżniętego barana lub krowę wiszącą głową w dół w pełnym słońcu, a w promieniu 1000 km nie ma żadnej chłodni albo lodówki. Ale miejscowi zapewniają że mięso jest świeże:)) I tak to funkcjonuje na co dzień. Lodówki są dobre dla turystów i hotelarzy:) Dobrze że przyprawy mają bardzo aromatyczne i ten aromat przesłonił zapach świeżego mięska:) Zresztą zawsze można zostać wegetarianinem:) Ale do rzeczy, szkoda że u nas przyprawy nie mają takiego aromatu. Dlatego warto pojechać do Tunezji, żeby poczuć jak naprawdę pachną. Bo Tunezja naprawdę pachnie przyprawami i słynie z doskonalej henny. Oczywiście miejscowi obowiązkowo oferują swoje wyroby i usługi. Pamiętam, że wszystkie dziewczyny wyjechały z targu ozdobione tatuażem z henny. Miejscowi pytali o imię dziewczyn i malowali tatuaż z imieniem po arabsku. Zabawnie było, bo wchodząc do innych sklepików miejscowi zwracali się do nas po imieniu odczytując z tatuażu trochę niezgrabnie nasze imiona. c.d.n….

No to piszę dalej. Wytatuowane dziewczyny wsiadły do jeepa i dalej w drogę. Jedziemy przez kamienistą pustynię. Naszym celem jest Matmata. Rdzennymi mieszkańcami tego regionu są Berberowie. (Troglodyci) Swoje domostwa wykuwają w skałach. Fajna sprawa potrzebujesz nowy pokoik to do roboty, skrobiesz sobie dziurę w skale i gotowe. Wygląda to bardzo oryginalnie i nawet z pomyslem urządzone, ale żyć to bym tak nie chciała. Przede wszystkim, największym problemem jest tutaj brak wody albo ograniczona jej ilość. Nie można odkręcić kraniku i już leci, tylko trzeba ją nosić wiadrami i baniakami z odległych studni. No i wygody wraz z luksusem też tu nie uświadczysz. Twarde kamienne łóżka, krzesełka itp. Ale te dziwne kamienne domostwa mają jedną ogromną zaletę. W tym upale panuje w nich przyjemny chłód. To idealne schronienie przed prażącym słońcem. Takie kamienne domostwo fajie wygląda z góry. Wielka dziura- czyli dziedziniec i odchodzące od niego kolejne odnogi pokoi mieszkalnych. Nawet pięterko można było sobie wydrążyć i zrobić sypialenkę na górze – wejście po drabince.:))) Połączenie romantyzmu z survivalem:))) Gospodyni domu Pani Fatima była bardzo miła i nawet można się było z nią sfotografować. Ale grzeczność wymaga, aby po wizycie zostawić gospodarzom jakiś napiwek 1-2 dinary. Przecież udostępniając swoje domostwa , zapewniają turystom wielkie atrakcje turystyczne. c.d.n…

No i oczywiście zapomniałam dopisać, że w tych okolicach Steven Spielberg kręcił sceny do  filmu Gwiezdne Wojny. Byłam i wiedziałam tą scenografię, fajna sprawa:) Tylko brakowało mi miecza świetlnego:) ale i tak duchem przeniosłam się w czasy mistrza Jody.

Wyruszamy dalej na południe. Krajobraz pustynny zmienia się z pustyni kamienistej w pustynię piaszczystą. Docieramy do wrót pustyni Douz aby zobaczyć słynny zachód słońca na pustyni no i oczywiście zaliczyć przejażdżkę na wielbłądach jednogarbnych – dromaderach. Od przewodników otrzymujemy specjalny strój tradycyjny który ochroni nas przed ewentualną burzą piaskową:))) Cóż przyznam że podróż na jedngarbnym wielbłądzie nie należy do najwygodniejszych ale warto przeżyć cos takiego na własnej skórze żeby chociażby docenić potem zalety cywilizacji:)  Po tylu atracjach jednego dnia zmęczeni ale szczęśliwi zmierzamy do hotelu.  Czeka nas nocleg na pustyni ale z wygodami:). Skoro już jesteśmy na pustyni to warto pospacerować przy hotelu i poczuć pod stopami delikatny piaseczek, który przypomina konsystencją mąkę albo kaszkę mannę.  My spacerując natkneliśmy się na fenka, malutkie zwierzątko zwane liskiem pustynnym. Był tak mały i uroczy jak piesek- szczeniaczek. Pierwszy raz widzieliśmy takie zwierzątko. Rankiem obudziliśmy się i okazało się, że w nocy szalała burza piaskowa, bo w całym hotelu na korytarzach znajdowaliśmy zaspy piasku. Po śniadaniu, bardzo wcześnie rano  właściwie jeszcze w nocy wyruszyliśmy w dalszą drogę, aby jeszcze przed wschodem słońca znaleźć się na Chott El Jerid czyli Słonym Jeziorze. To ogromna połać wyschniętego jeziora, tak słonego, że po wyschnięciu na ziemi pojawiają się kryształy soli, tworzące ciekawe formacje. Wschód słońca w takim miejscu to niezapomniane przeżycie. Miejscowi oferują tutejsze skarby czyli róże pustyni, które dochodzą nawet do ponad metra wysokości. Stąd ruszamy dalej w góry Atlas  w kierunku oazy Chebika. Przepiękne zielone oczko po środku pustyni zauroczyło nas wszystkich. Soczysta zieleń palm i miejscowi handlarze ze swoimi straganami oferowali słodkie daktyle i zimną wodę. Najlepsze, że język polski jest tu dobrze znany:) Królowały hasła Zimna woda- zdrowia doda, woda z rana jak śmietana, albo polskie dziewczyny jak witaminy.  Wędrując w dół oazy towarzyszyli nam chłopcy sprzedający daktyle, róże pustyni oraz kryształy górskie.  Wreszcie naszym oczom ukazało się źródełko bijące ze skały. Krystalicznie czysta i chłodna woda była prawdziwym zjawiskiem  zwłaszcza, że z nieba lał się żar i tylko cień palm ochraniał przed słońcem. c.d.n…..

W drodze powrotnej zahaczyliśmy jeszcze o Meczet ale nie wchodziliśmy do środka bo już było za późno i wszystko było pozamykane. Jedyne co nam pozostało to zrobienie sobie z miejscowymi pamiątkowego zdjęcia na tle potężnych murów otaczających dziedziniec meczetu.

koniec

To jeden z najpiękniejszych portów jachtowych w Tunezji. Malownicza zabudowa, urokliwe jachty, liczne atrakcje i fajne sklepy sprawiają, że o każdej porze dnia pełno tu ludzi.

W sklepach typu supermarket można za niewielkie pieniądze kupić dobrej jakości wyroby skórzane, perfumy i przyprawy. W porcie jest również wiele kramów z pamiątkami. Miejscowi oferują turystom także rejsy statkiem lub katamaranem po porcie i morzu. Najlepszy ich chwyt reklamowy to pływanie z delfinami, hahaha dobry dowcip. Wiadomo oczywiście że żadnych delfinów nie będzie, ale i tak warto popłynąć, bo to frajda pobujać się na falach i poczuć morską bryzę. Uwaga na skórę. Ja płynęłam w pochmurny dzień a słońce opalało nawet przez warstwę chmur. Pamiętajcie o kremach z filtrem. Przejażdżka trwała godzinę i kosztowała tylko 5 dinarów, czyli jakieś 10 zł. Na pokładzie podawali napoje.

Kolejną atrakcją w porcie jest Mini ZOO. Znajdują sie tu ciekawe i unikalne gatunki fauny i flory. Bardziej flory niż fauny ale i tak warto tu wejść z dzieckiem szczególnie, bo można sobie zrobić zdjęcie z arą i z wielbłądami i strusiami. A nawet zerwać owoc pomarańczy prosto z drzewa.

Wieczorem polecam koncert światło i dźwięk – czyli pokaz grających fontann. Widowisko jest za darmo. Wystarczy tylko przyjechać wieczorem do portu. Widok naprawdę piękny szczególnie że wieczorem port jest pięknie i nastrojowo oświetlony.

Kupując wakacje w Tunezji miałam wielkie szczęście, że w promocji dostałam gratis wycieczkę fakultatywną do Tunisu, Kartaginy i Sidi Bou Said. Wprawdzie w Tunisie i Sidi Bou Said byłam już wcześniej , ale z przyjemnością wróciłam tam raz jeszcze. Ogromne wrażenie zrobiła na mnie Kartagina.

dla tej wspaniałej kultury. Szkoda tylko, że Rzymianie tak wiele zniszczyli. Gdyby to się zachowało, pewnie odkrylibyśmy wiele ciekawych rzeczy i informacji. Cóż, zazdrość Rzymian była większa niż zdrowy rozsądek. A szkoda.

Sidi Bou Said z kolei to urokliwe miasteczko. Prawdziwa niebieska perełka. Jak z bajki. Bielusieńkie domki z niebieskimi drzwiami o okiennicami. Podobno kolor niebieski odstrasza owady szczególnie komary:)) Może warto spróbować tego u nas w Polsce? No chyba że nasze komary nie reagują na ten kolor:)

Ze skarpy roztacza się przepiękna panorama na znajdującą się w dole przystań jachtową z ekskluzywnymi jachtami i łodziami motorowymi oraz na zatokę. Kiedy byłam tam w kwietniu było bardzo gorąco a drzewa pomarańczowe były obsypane owocami. Przepiękny widok soczystych pomarańczy na wyciągnięcie ręki. Szkoda że u nas takie nie rosną.

Tunis jak to stolica- gwarny i zakorkowany. Najważniejsze było muzeum Bardo ze zbiorem przepięknych mozaik i souk, czyli targ. Na souku trzeba bardzo uważać na złodziei i kieszonkowców. Poza tym wybór jest ogromny, trzeba tylko umieć się targować. Moje spostrzeżenia były takie, że właściwie wszędzie jest to samo. Czy to Sidi Bou Said, czy Tunis, czy Sousse – wszędzie sprzedają to samo. Dlatego chodzenie po souku po raz kolejny nie było dla mnie żadną atrakcją.

Sousse w Tunezji zauroczyło mnie do tego stopnia że chętnie bym tam wróciła. Piękna medina i mury miasta. Pełno ulicznych straganów z pamiątkami ubraniami, butami i biżuterią. Sprzedawcy robią wszystko, by zwrócić uwagę na swoje towary. Zachwycił mnie meczet, który za opłatą można zwiedzać. Wstęp tylko 2 -3 dinary od osoby. Nie muzułmanie mogą spacerować tylko po dziedzińcu, ale drzwi do sali modlitewnej są otwarte więc bez problemu można wszystko dokładnie zobaczyć, robić zdjęcia i filmować.

Warto odwiedzić również sąsiadujący z meczetem ribat. Z jego wieży roztacza się przepiękna panorama na całe Sousse. Widok wspaniały!

Na koniec tej historycznej wycieczki warto usiąść w miejscowej kawiarence pod parasolem i napić się miejscowego piwa Celtia – pyszności. Takie idealne babskie bez goryczy:))

Po Tunezji najlepiej poruszać się taksówkami. mam oczywiście na myśli poruszanie się po mieście. W przeciwieństwie do naszego kraju nie są one drogie. Powiedzmy, że przeciętnego Polaka stać na taki wydatek. Taksówką w Sousse jeździłam do Portu El kantaoui i do Mediny Sousse. Do portu w jedna stronę to koszt 3-4 dinarów. czyli jakieś 6-8zł, a do Mediny podobnie 4 dinary. Do taksówki wchodzą 4 osoby więc warto znaleźć w hotelu współtowarzyszy podróży wtedy będzie jeszcze taniej jak się 4 osoby zrzucą na przejazd. Taksówek jeździ tam zatrzęsienie. Praktycznie co sekundę lub dwie śmigają po ulicach i wystarczy tylko podnieść rękę a już podjeżdżają i zatrzymują się. Najlepiej z góry ustalić z kierowcą cenę, albo kierować się wskazaniem taksometru. Ja w większości dostawałam cenę bez taksometru, jeden trafił mi się taki co chciał mnie naciągnąć na więcej ale mu powiedziałam za ile wiózł mnie inny więc nie zapłacę więcej. No i wygrałam:) Jeden jedyny raz wiózł mnie też jakiś starszy uczciwy taksiarz zgodnie z taksometrem, więc miałam okazję się przekonać czy cena mocno odbiegała od tak zwanej ceny na twarz. No i muszę przyznać że nie zostałam oszukana i naciągnięta:).

Wieczorem obowiązuje taryfa nocna. Stawki rosną wówczas o 50 %.